Głóg jednoszyjkowy
bez odmiany
lat. Crataegus monogyna Jacq.
Stanowisko
Wysokość
docelowa
300-800
cm
Kwitnienie
v-VI
Owocowanie
n/d
Opis głogu jednoszyjkowego
Głóg jednoszyjkowy (Crataegus monogyna Jacq.) to rodzimy, długowieczny krzew lub niewielkie drzewo o gęstym, ciernistym pokroju, dorastające do 5–8 m wysokości. Tworzy rozłożystą koronę z licznymi, sztywnymi pędami. Liście są ciemnozielone, głęboko powcinane, jesienią przebarwiają się na żółto i czerwono. W maju i czerwcu roślina obsypuje się drobnymi, białymi, lekko pachnącymi kwiatami zebranymi w baldachogrona, które są bardzo atrakcyjne dla owadów zapylających. Jesienią pojawiają się czerwone, kuliste owoce, stanowiące pokarm dla ptaków i surowiec zielarski.
Jak sadzić głóg jednoszyjkowy
Głóg jest rośliną bardzo tolerancyjną i łatwą w uprawie. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, ale dobrze radzi sobie także w półcieniu. Preferuje gleby przeciętne, przepuszczalne, może rosnąć również na glebach uboższych i wapiennych. Dobrze znosi suszę oraz warunki miejskie. Sadzenie przeprowadza się wiosną lub jesienią. Rośliny można sadzić pojedynczo jako solitery lub gęściej – na żywopłoty i nasadzenia naturalistyczne.
Pielęgnacja głogu jednoszyjkowego
Głóg jednoszyjkowy jest rośliną niewymagającą i odporną na mróz, suszę oraz zanieczyszczenia powietrza. Bardzo dobrze znosi cięcie, dlatego świetnie nadaje się na żywopłoty formowane i obronne (dzięki kolcom). Cięcie najlepiej wykonywać wczesną wiosną lub po kwitnieniu. Nie wymaga intensywnego nawożenia, choć w ubogich glebach można zastosować nawożenie wiosenne. Roślina ma duże znaczenie ekologiczne – przyciąga owady zapylające, a jej owoce są chętnie zjadane przez ptaki. Doskonale sprawdza się w ogrodach naturalistycznych, wiejskich oraz jako roślina ochronna i krajobrazowa.